الف، پسری هست که امسال کنکور داده و قبول شده. گاهی به من مسیج میده و میگه سلام دکتر و سوالی چیزی میپرسه. نکته ی جالب اینه که به من میگه شما و خیلی رسمی حرف میزنه من دوست های هم سن الف زیادی داشتم که خیلی با من راحت تر حرف زدن. برای همین یک مقدار عجیبه برام، اما یه
احساس جالبی هم داره. احساس بزرگی :دی
با خودم فکر میکنم وقتی به ش. یکی از دانشجوهای پزشکی سال 6 مسیج میدم و همینطوری حرف میزنم اونم مثل من همین احساس رو داره؟ و ایا الف هم مثل من احساس میکنه که الان نمیدونه باید چی بگه و چیکار کنه؟
بعد سعی میکنم یکم باهاش صمیمی و مهربون باشم که خیلی احساس معذب بودن نکنه و متوجه میشم این دقیقا همون کاری هست که ش با من میکرد. مثه یه زنجیره هست انگار :))